INFORMATOR WYDZIAŁOWY

Wydział Matematyki i Informatyki UAM

styczeń 2000

---------------------------

W styczniu w Informatorze:

- sprawy Wydziału, wiadomosci
- wizyty gości Wydziału, wykłady, wyjazdy pracowników
- notka historyczna
- nowe książki
- cytat
- Wspomnienia z pobytu w Düsseldorfie


wiadomości

 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia 22.11.1999 nadał prof. drowi hab. Mieczysławowi Mastyle tytuł naukowy.

Dnia 17.12.1999 na nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Wydziału odbyło się kolokwium habilitacyjne dra Augustyna Markiewicza z Katedry Metod Matematycznych i Statystycznych Akademii Rolniczej w Poznaniu. Tytuł rozprawy habilitacyjnej brzmiał: Liniowa dostateczność i dopuszczalność w modelach liniowych, a jej recenzentami byli: prof. dr hab. Stanisław Gnot (Politechnika Zielonogórska), prof. dr hab. Mirosław Krzyśko (UAM) i prof. dr hab. Ryszard Zieliński (Instytut Matematyczny PAN, Warszawa). Rada Wydziału nadała drowi A. Markiewiczowi stopień naukowy doktora habilitowanego nauk matematycznych w zakresie matematyki, statystyki matematycznej.

Na posiedzeniu w dniu 7.01.2000 Rada Wydziału zaopiniowała pozytywnie wnioski dr Małgorzaty Powierskiej i dra Jacka Marciniaka o zatrudnienie na stanowiskach adiunkta na naszym Wydziale.

Na tym samym posiedzeniu Rada Wydziału zaopiniowała pozytywnie wniosek dra Bogdana Szydły z Zakładu Algebry i Teorii Liczb o przedłużenie zatrudnienia na stanowisku adiunkta.

Rada zaopiniowała pozytywnie również wniosek mgr Barbary Kołodziejczak o przedłużenie stypendium doktorskiego o pół roku.

Na posiedzeniu w dniu 7.01.2000 Rada Wydziału wszczęła przewód doktorski mgr Anecie Sikorskiej, słuchaczce Studium Doktoranckiego przy naszym Wydziale. Rada zatwierdziła także temat rozprawy, który brzmi: Całka Henstocka-Kurzweila i jej uogólnienia oraz zastosowania do równań różniczkowych i całkowych, a na promotora powołała prof. dra hab. Ireneusza Kubiaczyka. Rada wyznaczyła następujący zakres egzaminów doktorskich: dyscyplina podstawowa - analiza matematyczna, dyscyplina dodatkowa - filozofia matematyki, język obcy - angielski.

Na tym samym posiedzeniu Rada Wydziału wszczęła przewód doktorski mgrowi Bogdanowi Roszakowi z Instytutu Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze. Rada zatwierdziła także temat rozprawy, który brzmi: Punkty typu Lebesgue'a w pewnych zagadnieniach aproksymacyjnych, a na promotora powołała prof. dra hab. Włodzimierza Łenskiego (Instytut Matematyki WSP w Zielonej Górze). Rada wyznaczyła następujący zakres egzaminów doktorskich: dyscyplina podstawowa - analiza matematyczna, dyscyplina dodatkowa - filozofia matematyki, język obcy - angielski.

Rada Wydziału powołała w dniu 7.01.2000 komisję w przewodzie doktorskim mgra Bogdana Szala z Instytutu Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze w następującym składzie: prof. dr hab. Jerzy Kąkol (przewodniczący), prof. dr hab. Henryk Hudzik (zastępca przewodniczącego), prof. dr hab. Włodzimierz Łenski (Instytut Matematyki WSP w Zielonej Górze, promotor), prof. dr hab. Paulina Pych-Taberska (recenzent i egzaminator), prof. dr hab. Włodzimierz Odyniec (Instytut Matematyki WSP w Zielonej Górze, recenzent i egzaminator), prof. dr hab. Roman Murawski (egzaminator z filozofii matematyki), prof. dr hab. Marek Nawrocki (członek) i dr hab. Leszek Skrzypczak (członek).

Rada Wydziału powołała w dniu 7.01.2000 komisję w przewodzie doktorskim mgr Jolanty Grali w następującym składzie: prof. dr hab. Zbigniew Palka (przewodniczący), prof. dr hab. Tomasz Szulc (zastępca przewodniczącego), prof. dr hab. Krystyna Katulska (promotor), prof. dr hab. Mirosław Krzyśko (recenzent i egzaminator), prof. dr hab. Stanisław Gnot (Instytut Matematyki Politechniki Zielonogórskiej, recenzent i egzaminator), prof. dr hab. Roman Murawski (egzaminator z filozofii matematyki), prof. dr hab. Krystyna Bartz (członek) i prof. dr hab. Maciej Wygralak (członek).

Rada Wydziału na posiedzeniu w dniu 7.01.2000 dokonała wyboru tematu wykładu habilitacyjnego dra Jerzego Motyla z Instytutu Matematyki Politechniki Zielonogórskiej. Wybrano temat: Odwzorowania monotoniczne w przestrzeni Banacha.

JM Rektor UAM mianował prof. dra hab. Mieczysława Mastyłę z Zakładu Metod Numerycznych na stanowisko profesora nadzwyczajnego na stałe.

W dniu 9.12.1999 roku odbyło się Walne Zebranie Poznańskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Matematycznego, na którym odbyły się wybory Zarzšdu na kadencję 2000-2001. W skład nowego Zarzšdu Poznańskiego Oddziału PTM weszli: prof. dr hab. I. Kubiaczyk (prezes), prof. dr hab. J. Werbowski (wiceprezes), dr M. Kołowska-Gawiejnowicz (sekretarz), dr J. Hauke (skarbnik) oraz prof. dr hab. K. Katulska, prof. dr hab. R. Murawski i dr M. Migda (członkowie).

Mgr Maciej Radziejewski, słuchacz Studium Doktoranckiego przy naszym Wydziale, oraz Katarzyna Przybył, studentka II roku matematyki, otrzymali stypendia Funduszu im. Rodziny Kulczyków. Uroczystego wręczenia stypendiów dokonali w dniu 11.12.1999 JM Rektor UAM prof. dr hab. Stefan Jurga oraz państwo Grażyna i Jan Kulczykowie.

goście Wydziału
wyjazdy pracowników, wykłady

W dniu 16.12.1999 prof. dr hab. Ryszard Zieliński z Instytutu Matematycznego PAN w Warszawie wygłosił wykład pt. Nieparametryczna estymacja współczynnika autoregresji.

Dnia 14.01.2000 prof. Kristian Seip z Norwegian University of Science and Technology w Trondheim (Norwegia) wygłosił wykład pt. De Branges spaces and BMO applied to nonharmonic Fourier series.

Prof. K. Seip był w dniach 11-16.01.2000 gościem Zakładu Analizy Funkcjonalnej.

W dniach 20-22.12.1999 gościem Zakładu Matematyki Dyskretnej był prof. Alessandro Panconesi z Uniwersytetu w Bolonii (Włochy)


notka historyczna

150 lat temu, 16.12.1849 urodził się w Györ Julius König (zm. 8.04.1913 w Budapeszcie). Studiował matematykę w Wiedniu, Berlinie i Heidelbergu, gdzie też w roku 1870 uzyskał doktorat. Od roku 1874 był profesorem Wyższej Szkoły Technicznej w Budapeszcie. Zajmował się analizą i teorią liczb oraz przede wszystkim algebrą i teorią mnogości. W 1903 roku ukazała się jego książka Einleitung in die allgemeine Theorie der algebraischen Größen, dzięki której König uznawany jest za prekursora nowoczesnej algebry. Na Międzynarodowym Kongresie Matematyków w Heidelbergu w roku 1904 przedstawił referat, którego główna teza głosiła, iż kontinuum nie może być dobrze uporządkowane. Referat ten wywołał żywe dyskusje w kręgu specjalistów. Dokładna analiza dowodu tego stwierdzenia pokazała, że opierał się on na fałszywym założeniu. Pozytywny i poprawny fragment tego dowodu jest dziś znany jako twierdzenie Königa, które głosi, że dla liczb kardynalnych ki i li takich, że ki < li dla inalezy doI zachodzi nierówność: Siki < Pili Konsekwencją tego twierdzenia jest wniosek dający (jedyne dowodliwe w teorii mnogości Zermelo-Fraenkla) ograniczenie na moc kontinuum, a mianowicie wniosek głoszący, że 2$\aleph_{0}$ nie może być współkońcowe z alef zero.
 R.M.

nowe książki

W Wydawnictwie Marcel Dekker (New York) ukazał się tom p-adic Functional Analysis pod redakcją prof. dra hab. J. Kąkola (z Zakładu Analizy Funkcjonalnej) oraz prof. N. De Grande De Kinpe i prof. C. Pereza-Garcii.

W Wydawnictwie Naukowym UAM ukazało się drugie poprawione wydanie książki prof. dra hab. Andrzeja Sołtysiaka (z Zakładu Analizy Matematycznej) pt. Algebra liniowa.


cytat

Matematyk który nie jest także trochę poetą, nie będzie nigdy doskonałym matematykiem
[Es ist wahr, ein Mathematiker, der nicht auch etwas Poet ist, wird nimmer ein vollkommener Mathematiker sein.]

  K. Weierstass w liście do S. Kowalewskiej

Wspomnienia z pobytu w Düsseldorfie

Czym dla nas był rok na niemieckim Uniwersytecie? Myślimy, że przede wszystkim wspaniałym doświadczeniem, ale i czymś więcej. Nasza uczelnia, a konkretnie nasz Wydział Matematyki i Informatyki zapewnił nam nie tylko sam wyjazd, ale także możliwość zaliczenia tego roku studiów. Było to możliwe dzięki punktowemu systemowi studiowania, który został wprowadzony na naszej uczelni w 1994 roku i jest wśród polskich uczelni pewnym ewenementem.

Głównym celem programu wymiany studentów o nazwie SOCRATES/Erasmus jest powiększenie kręgu osobistych doświadczeń o wiedzę na temat innych krajów Europy oraz rozwinięcie poczucia jedności z Unią Europejską w perspektywie nowej, zjednoczonej Europy. W tym sensie nasz pobyt w Düsseldorfie można uznać za udany w 100%. Zawarliśmy tam wspaniałe przyjaźnie z ludźmi z Hiszpanii, Francji, Włoch, Czech, a także ... z Polski, gdyż z tymi właśnie narodowościami dzieliliśmy nasz 40-osobowy akademik, a Düsseldorf stał się dla nas miastem prawie rodzinnym, do którego możemy zawsze wrócić. Warto także w tym miejscu wspomnieć o najważniejszym dla nas aspekcie tego wyjazdu, a mianowicie o doskonaleniu naszej znajomości języków obcych (gdyż niektórzy z nas szlifowali nie tylko język niemiecki). Większość z nas - a myślimy tu nie tylko o studentach z Polski, ale także z wcześniej wspomnianych krajów - jeszcze w październiku 1998 roku język niemiecki znała tylko z podręczników (a i to często nie najlepiej). Dzisiaj chyba każdy potrafi płynnie mówić w tym języku i być może w najbliższej przyszłości będziemy mogli się starać o pracę nie tylko w Polsce, ale i w krajach niemieckojęzycznych, co przecież jest już całkiem realne.

  Stypedyści programu SOCRATES/Erasmus

Opracowanie Informatora: Roman Murawski < rmur@amu.edu.pl>